juwelen informatie

De genezende kracht van (edel)stenen en sieraden

Edelstenen en sieraden hebben al sinds het begin van de mensheid een speciale functie. Ze dienen niet alleen als decoratie, maar er wordt ze ook een genezende en heilende kracht toegekend.

Het dragen van edelstenen tegen geestelijke of lichamelijke klachten is al een zeer oude therapie. Vele natuurvolken wisten al heel vroeg dat stenen geneeskrachtige invloed uitoefenen op het denken en voelen. Maar ze gebruikten de stenen ook als amuletten om negatieve invloeden tegen te gaan.
Doorheen heel de geschiedenis en bij veel verschillende volkeren is deze kennis altijd van groot belang gebleven.

Therapeutisch

Edelstenen en dus ook edelsteentherapie wordt nu nog steeds gebruikt om het lichaam de kracht en energie te geven om zichzelf te herstellen.
De therapeutische werking van edelstenen berust op de energietrillingen van deze stenen uit de natuur. Door een Edelsteen te dragen wordt het menselijk aura, dat uiteraard ook uit energietrillingen bestaat, positief beïnvloed.
Een ziekte of klacht wordt meestal veroorzaakt door een afwijkende frequentie in de trillingen van een orgaan of plaats in het lichaam. Door het dragen van een bepaalde steen ( of combinatie van stenen ) is de invloed vaak zo groot dat klachten en/of ziektes kunnen verdwijnen of toch aanzienlijk verminderen.
De edelstenen hebben dus hun eigen specifieke trilling, kleur en grondstof. Die belangrijk zijn bij het afgeven aan het energiesysteem van mens.
Er zijn mensen die twijfelen aan de geloofwaardigheid van geneeskrachtige stenen en edelsteentherapie in het algemeen, maar doormiddel van Kirlian foto’s (aurafotografie) is bewezen dat stenen ook een energieveld hebben. Het is belangrijk dat de stenen als sieraad op de huid worden gedragen, om kwalen te verbeteren. Als je het sieraad boven de kledij draagt, heeft je steen een invloed op je omgeving.
Het dragen van een edelsteen kan helpen maar vervangt nooit een medische behandeling.

Verzorging Edelstenen

Als je edelstenen wil dragen voor hun geneeskrachtige werking, draag ze dan niet langer dan 12 uur achter elkaar. Draag ze wel steeds op de blote huid. Stenen die je bovenop de kleding draagt beïnvloeden de omgeving en niet jou. Zo kan je ze wel dag en nacht dragen.
Geef je steen voldoende rust en de tijd om terug op te laden. (leg ze bij enkele bergkristallen)
Je steen 1 maal per week even reinigen onder stromend water (zonder zeep!) en dan ze een nachtje opladen in het maanlicht, bij bergkristallen of hematietstenen. Omdat het in onze huidige levenswijze en maatschappij meestal moeilijk is om 12 uur onafgebroken maanlicht te vinden, raad ik u aan om je edelstenen op te laden bij enkele bergkristallen of hematietstenen. Deze manier is zéker zo krachtig en zuiver als maanlicht.
Wanneer je steen begint dof te worden of zelfs af te brokkelen, is hij dringend aan verzorging toe! Hematiet heeft de eigenschap te ontladen. Soms is het nodig een edelsteen extra te ontladen. En dan kan je het beste je steen een nacht bij hematietstenen leggen. Om je steen dan terug op te laden leg hem een hele tijd bij bergkristallen.
Draag je stenen niet onder de douche en let op met parfum, make-up, haarlak of zonnebrandolie. Stenen worden daar heel snel dof en ziek van.
Edelstenen moeten regelmatig gereinigd worden onder stromend water en opnieuw opgeladen worden. De edelstenen bij enkele bergkristallen leggen gedurende 12 uur is een zéér krachtige manier om edelstenen op te laden.
Om deze werking nog te versterken kan je de Seraphis Bey essence gebruiken om je edelstenen te reinigen.

Bron: www.aroma-atelier.be

Wat vinden vrouwen van sieraden bij mannen?

Op de website www.goeievraag.nl vonden we deze poll over wat vrouwen vinden van sieraden bij mannen. We willen u de antwoorden niet onthouden.

Een man met een halsketting bijvoorbeeld. Of een oorbel.
Verwacht een vrouw dan dat zo`n man homo is?
Of ziet ze het als macho?
Vind ze het overdreven, of juist mooi of aantrekkelijk?

De vragensteller koos dit antwoord als beste:

conqie
Zelf denk ik beslist niet aan zal evt wel een homo zijn :)
Het is, net als met zoveel, een kwestie van smaak.
Zolang het niet TE opvallend is, kan ik een oorbelletje wel leuk vinden staan.
Maar hou zelf niet van opvallende sieraden, ook niet bij de mannen ;)
Zo naturel mogelijk is voor mij aantrekkelijker dan een zwaar behangen kerel met (gouden)kettingen, ringen, enorm horloge, en als er dan ook nog aantal piercings aan bungelen, of aardig wat tatoo’s , nee dan groet ik vriendelijk maar zal er niet snel verliefd op raken :)
Uitzonderingen moeten kunnen en als je eens een feest hebt in een bepaalde stijl, hippy, punk, gotic of sixties enz, kunnen sieraden the look wel fraai afmaken ;)

rieneke

een simpele ring moet kunnen. maar van die gouden kettingen met veel borsthaar er omheen gruwel ik. ik vind het al snel patserig.

Muts52

Een vrouw verwacht niet dat een man met sieraden een homo is hoor. Jaren geleden zag je het veel meer en je ziet het ook veel bij Amsterdammers-Hagenaars-Leidenaars,de stadsmensen dus.
Ik zie het niet als macho,meer als..nou kijk mij eens!
Moet je eens kijken bij de Engelse darters,die zijn vanwege de sieraden al 20 kilo zwaarder…
Mijn persoonlijke mening is…ik vind het afgrijselijk…geen gezicht!

psmans

Bij sommige mannen staat het, maar bij andere weer niet
Dat maakt niemand nog geen homo.

Danielle

Ben het met mijn bovenstaande antwoorders eens. Een ring (liefst simpel) vind ik best staan. Maar een ringetje in het oor of een ketting vind ik al snel niet mooi. Ik vind het totaal niet homoachtig, dat niet. Eerder patserig of ijdel.

SuzyQ
Zilveren medaille

Het kan mooi zijn mits goed uitgevoerd (geen grote gouden ketting waaraan bungelend het woord ‘lieffie’ tussen zacht krullend en zichtbaar grijzend borsthaar rust) en hoeft zeker niet te betekenen dat de man homo is.
Ik ben geen grote fan van een oorbel, al zijn er mannen bij wie het wonderwel past. Verder vind ik een simpele hanger aan een leren veter mooi bij een man, net als een leren armband. Eenvoud vind ik vaak mooier staan dan overdaad.

zieneres

Persoonlijk vind ik sierraden bij mannen niet mooi. Verder denk ik er niks bij. Een man moet dragen wat hij prettig / mooi vindt.

mhvdw

zelf hou ik niet van kettingen rond de hals bij een man, maar bij sommige mannen vind ik oorbellen wel leuk en een mooie ring is ook niks tegen
en nee die mannen met sieraden om hoeven geen homo te zijn wel vind ik mannen met van die gouden kettingen vaak van die machos

Cindy

Over het algemeen vind ik sieraden bij mannen niet zo aantrekkelijk. Liever geen ringen,kettingen en al helemaal geen oorbel.. Een mooi horloge daarentegen vind ik wel leuk! Staat wel stoer.
Het is gewoon een kwestie van smaken verschillen. Ik vind t vaak té macho.

josephina

Ik vind überhaupt te veel sieraden niet mooi ook niet bij een man dus ook niet bij een vrouw. Ik houd van het eenvoudige. Niet van te grote oorbellen bij een vrouw of een man. Ook niet teveel goud. Als mannen het toch dragen past het wel bij hen vind ik. Het kan dan bij een macho man horen. Iedereen moet dragen wat bij hem of haar past.

Opnieuw dodelijke juwelendiefstal in Brussel

Juwelen hebben een grote aantrekkingskracht op dieven. Dat loopt helaas vaak dodelijk af, zoals deze week spijtig genoeg opnieuw in Brussel bewezen werd tijdens een zoveelste fatale overval. Meteen bezint het gerecht zich in samenwerking met de sector van de juweliers over hoe zij in de toekomst de juwelierszaken beter kunnen beveiligen.

Juwelier in de Zuidstraat

De onderzoekers tasten nog steeds in het duister over het motief voor de dodelijke overval die deze week werd gepleegd op een juwelier in de Brusselse Zuidstraat, zo melden de kranten en het persagengschap Belga. Het parket kon nog niet zeggen of er een buit is meegenomen.

Aan- en verkoop van tweedehandsjuwelen en goud

De overval vond plaats rond 11u30, maar de omstandigheden waarin juwelier Dominique Legros overleed, zijn onduidelijk. Toen een klant rond 12.15 uur het lichaam ontdekte van de 60-jarige Fransman lag de achterkamer van de juwelierszaak er rommelig bij.
Aan de etalages van de juwelier was niets speciaals te merken. De juwelierszaak, die gespecialiseerd is in de aan- en verkoop van tweedehandsjuwelen en goud, beschikte over een veiligheidssysteem conform de regels.

Camerabeelden

Veiligheidscamera’s van de winkel naast het pand hebben tijdens de feiten beelden gefilmd van de juwelierszaak. De beelden zouden bruikbaar zijn, maar moeten nog bestudeerd worden.

Vastgebonden

Legros lag achteraan de winkel vastgebonden en had een hoofdwonde. De klant verwittigde de hulpdiensten, maar die konden het slachtoffer niet meer helpen. De man was vastgebonden aan benen en handen, zegt een woordvoerder van het parket van Brussel.

Doodsoorzaak

Het lichaam van het slachtoffer, een gescheiden vader, vertoont letsels aan de schedel en de linkerwang. Het is nog niet duidelijk of die zijn veroorzaakt door slagen of door een val.
Het gerecht houdt rekening met de mogelijkheid dat de man is gestikt, aangezien zijn mond bedekt was. Het is ook mogelijk dat hij overleed als gevolg van slagen of aan een hartaanval. Een autopsie moet uitsluitsel brengen.

Dader(s)

Van de dader of daders is nog steeds geen spoor, en het is ook niet geweten of er sprake is van een buit. De onderzoekers hebben wel al enkele getuigen gehoord. De Zuidstraat werd afgesloten tussen de Steenstraat en de Kolenmarkt.
Rond 17 uur is het parket ter plaatse afgestapt met de Brusselse onderzoeksrechter Berta Bernardo-Mendez. Het onderzoek is in handen van de federale gerechtelijke politie van Brussel, met de steun van de lokale politie.

De juwelen van Gaga-Pan

De Juwelen van Gaga-Pan is de titel van het zevende stripverhaal van Nero. De eerste negen klassieke avonturen verschenen onder de titel De avonturen van detective Van Zwam. De reeks wordt getekend door striptekenaar Marc Sleen. De Nieuwe Gids publiceerde voorpublicaties tussen 14 september 1949 en 16 januari 1950, de eerste albumuitgave verscheen in 1950.

Plot

Na zijn avonturen in Brazilië keert Nero terug naar de alledaagse sleur van schotels wassen. Een busreisje met Van Zwam naar Waterloo belooft een welkome afwisseling te worden. De vrienden stappen echter in de verkeerde bus en komen terecht in het Zuid-Franse Cannes. Van Zwam stelt voor schotels te wassen om de terugreis te betalen, maar Nero ziet dit niet zitten en loopt weg. In het rioolputje van de Nationale Bank ontdekt hij stapels bankbiljetten die Van Zwam goed van pas komen. Hij wil namelijk de diefstal van de juwelen van Gaga-Pan, de rijkste man ter wereld, oplossen. Hij brengt Nero bij het autowrak van Gagapan’s auto waar diens juwelen werden ontvreemd. Van Zwam vermoedt dat de Corsicaanse bandiet Gigli-Gagli achter de misdaad zit en laat Nero zijn vingerafdrukken op de auto zetten. Nero moet namelijk ervoor zorgen dat de politie hem oppakt als de dader, zodat Van Zwam rustig op zoek kan gaan naar Gigli-Gagli. Van Zwam neemt het vliegtuig naar Gigli-Gagli’s schuilplaats, terwijl Nero zich met veel moeite probeert te laten arresteren. Eénmaal in de cel ontdekt Nero dat Van Zwam’s vliegtuig (dat het ongeluksgetal “13″ droeg) is neergestort en in het ziekenhuis ligt met een overgebeten tong waardoor hij maandenlang niet zal kunnen spreken. Nero wordt ondervraagd, onder meer ook ’s nachts, door hem een waarheidsserum toe te dienen. De directeur van de gevangenis, Mr. Crapaud, probeert te ontdekken of Nero weet waar de juwelen zijn, maar besluit hem te laten executeren als hij niets te weten komt. Nero doet enkele ontsnappingspogingen, maar wordt uiteindelijk op de elektrische stoel gezet. Gelukkig blijkt de stroom uitgevallen en biedt Nero zelf aan ze te herstellen. Hij laat de elektriciteit uitvallen en ontsnapt door met een handgranaat een bres in de gevangenis in te gooien en dan per jeep weg te rijden. Daarbij laat hij ook alle andere gevangenen vrij waardoor er meteen een gevangenisopstand begint.

Inmiddels besluit de Bende van Gigli-Gagli ook de juwelen van Gaga-Pan’s schoondochter Rita Fleemworst te stelen. Ze verstoppen zich in een lege biertonnen die naar Gaga-Pan’s paleis worden vervoerd. Nero klautert ook in één van deze tonnen en hoort hun plannen. Hij probeert Ali Pan, de zoon van Gaga-Pan, op zijn feest te waarschuwen voor de diefstal, maar deze gelooft hem niet en stuurt hem weg. Wanneer de diefstal inderdaad plaatsvindt, wordt Nero’s onschuld bewezen en zetten Ali en hij meteen de achtervolging in. Tijdens hun tocht worden ze echter door de bende van Gigli-Gagli gevangengenomen. Ze nemen het vliegtuig en smijten Nero naar beneden. Nero kan zich echter tijdig vastgrijpen aan het landingstoestel en komt door stom toeval uiteindelijk in Gigli-Gagli’s schuilplaats terecht alvorens de bandieten er aankomen. Net wanneer ze Nero willen executeren, valt Van Zwam met een politiemacht de hut aan. Gigli-Gagli laat zijn handlangers de hut en Ali Pan verdedigen, maar vlucht zelf via een geheime gang naar buiten. Nero achtervolgt hem, wordt aan de grens tegengehouden, belandt in de cel, ontsnapt per auto, botst tegen Gigli-Gagli’s auto aan en raakt betrokken in een tweegevecht boven een ravijn. Net wanneer de bandiet Nero in de afgrond wil werpen daagt Van Zwam op. Nero wordt echter toch in de diepte gegooid, maar blijft op een tak hangen. Van Zwam haalt hem eruit, maar Gaga-Pan ontsnapt in de tussentijd opnieuw. Hij wordt door Jef Pedal uit de autoband bevrijd waarin Van Zwam hem had vastgemaakt en neergeslagen. Nero ontdekt inmiddels dat hij Gigli-Gagli’s jas nog aan heeft waarin de gestolen juwelen zitten. Met behulp van het “paard” (“de ezel”) van Sinterklaas zetten Van Zwam, Jef Pedal en Nero opnieuw de achtervolging in, maar worden in een hinderlaag gelokt. Het paard redt hen van de verdrinkingsdood en het drietal vervolgt per sloep haar weg. Wanneer de boot echter zinkt worden ze door een duikboot opgepikt die hen vraagt: “A l’ eau?” (“In het water”), waarop Nero “Allo” (“Hallo”) antwoordt. Gigli-Gagli is inmiddels met een handlanger in Cannes geland waar hij de grote baas wil waarschuwen. Ze klimmen in het rioolputje onder de Nationale Bank waar Nero eerder al de bankbiljetten vond. Gigli-Gagli en zijn handlanger worden door Nero en co neergeslagen, maar de grote baas ontvlucht doordat Nero per ongeluk Jef Pedal heeft neergeslagen. Van Zwam volgt hem, maar de grote baas (die Crapaud blijkt te zijn) schiet hem neer. Als Nero het hoort slaat hij Crapaud K.O. en sleept hem terug naar Van Zwam die slechts gewond in de schouder is. Crapaud weet opnieuw te ontkomen en zet de riolen onder water. Nero en Jef weten boven water te blijven door een rioolrooster te bereiken. Crapaud overtuigt bovengronds twee van zijn agenten om Nero en Jef door het rioolputje heen dood te schieten. Net op dat moment rekent Van Zwam Crapaud in en grijpt Nero ook Crapaud’s been vast zodat hij niet kan ontsnappen. De bandieten wordt gevangengenomen en de juwelen terugbezorgd aan de oorspronkelijke eigenaars. Het verhaal eindigt met een groot banket bij Aga en Ali Khan.
[
Bron: www.wikipedia.be

Koningin Paola geeft de juwelen van Kabila aan de Koninklijke Schenking

Het zal je maar overkomen: je krijgt prachtige sieraden in de vorm van diamanten juwelen zoals een halsketting, armband en bijhorende juwelen van een Afrikaanse vorst, maar het hele land heeft er meteen kritiek op. Het overkwam koningin Paola tijdens het bezoek aan Congo, waarbij ze door president Kabila overladen werd met kostbare juwelen.

Veel kritiek

Koningin Paola heeft de diamanten sieraden die ze van de Congolese president Kabila als privégeschenk ontving aan de Koninklijke Schenking overhandigd. Op het aannemen van dat dure geschenk was de voorbije dagen veel kritiek gekomen. Begrijpelijk, want de relaties tussen België en Congo liggen nog steeds erg gevoelig.

Dure geschenken

Eerst werd in het straatarme Congo schande gesproken dat Kabila tijdens de viering van 50 jaar onafhankelijkheid van zijn land zulke dure geschenken had weggegeven aan zijn hoge gasten. Vervolgens kwam er ook in België kritiek op het feit dat ons koningspaar zulke cadeaus aanvaardde, goed wetende dat in Congo vele mensen amper genoeg te eten hebben.
Over de waarde van de juwelen werd niet gecommuniceerd, maar aangezien het gaat om sieraden met diamanten kan vermoed worden dat er een behoorlijk prijskaartje aan hangt. En dan is de kritiek uiteraard begrijpelijk.

Toegevoegd aan de Koninklijke Schenking

Woensdagavond laat maakte het Paleis daarop bekend dat dit privégeschenk toegevoegd wordt aan de Koninklijke Schenking. Deze openbare instelling beheert de bezittingen van ons vorstenhuis, zowel gebouwen als kunstobjecten.
‘Zeer concreet zijn deze juwelen daardoor geen persoonlijk bezit meer van onze koningin’, aldus woordvoerder Pierre-Emmanuel De Bauw. Hij wilde gisteren niet ingaan op de reden van deze overheveling.

De koningin kon niet weigeren

Open VLD-politicus Herman De Croo noemde deze oplossing gisteren ‘zeer degelijk’, al nam hij het ook op voor ons koningspaar. ‘De koningin kon het ter plekke uiteraard niet maken om dit geschenk te weigeren, zoals ze het geschenk ook niet kon terugsturen of, éénmaal terug thuis, van de hand doen.’

Wil Paola de sieraden wel dragen?

Het staat de koningin anderzijds nog wel vrij de sieraden te dragen, want de overdracht ervan aan de Koninklijke Schenking is louter een papieren aangelegenheid. In theorie heeft ze dus het recht om de juwelen bij openbare gelegenheden te dragen.
Maar zal dat ook gebeuren?
De Croo: ‘Maar dan moet de koningin die sieraden ook nog willen dragen. ‘Want wat gebeurt er met de meeste van deze cadeaus?’, aldus nog De Croo, zelf bezitter van 300 kilo aan officiële geschenken. ‘Die verdwijnen meestal in een kast om er nooit meer uit te komen.’

Gratis reizen en sieraden voor WK-stem

Australië hoopt in 2022 het WK voetbal te mogen organiseren. De lokale voetbalbond FFA schrikt er niet voor terug om de stemgerechtigde FIFA-leden te overladen met cadeautjes. Er werd al 11,37 miljoen dollar uitgegeven aan ’speciale promotiecampagnes’.

Paarlemoeren halsketting

Enkele echtgenotes van FIFA-leden kregen een paarlemoeren halsketting, ter waarde van 2.000 dollar. De FFA deelde ook een aantal gratis reizen uit naar Australië, als verjaardagsgeschenk. Liefst een kwart van het promotiebudget werd besteed aan cadeautjes! De FFA heeft de cijfers die in de Australische krant ‘Sunday Morning Herald’ officieel bevestigd.
Nota bene: één FIFA-bobo nam contact op met het ‘bid team’ van de FFA om zijn beklag te maken. Ze hadden zijn vrouw over het hoofd gezien voor een gratis vakantie in Australië.

FIFA dreigt met uitsluiting van Nigeria

De wereldvoetbalbond FIFA dreigt Nigeria uit te sluiten. De regering van het Afrikaanse land heeft geprobeerd zich te bemoeien met het nationale elftal en dat is niet toegelaten.
Goodluck Jonathan, de president van Nigeria, stelde woensdag voor om de nationale ploeg voor twee jaar te schorsen na de zwakke resultaten op het WK. In die periode kon het Nigeriaanse voetbal hervormd worden.
“De FIFA hanteert duidelijke regels wanneer de politiek zich met de nationale voetbalploeg bemoeit”, waarschuwt de FIFA. “Het is nog te vroeg om te speculeren, maar de zwaarste straf die voorhanden is, is een uitsluiting van de nationale voetbalbond.”

Mönchengladbach ziet De Camargo geblesseerd uitvallen

Borussia Mönchengladbach zal voorlopig geen beroep kunnen doen op de diensten van Igor De Camargo. De Braziliaanse Belg is een tijdje uit met een enkelblessure en dat is natuurlijk een grote tegenvaller voor zijn nieuwe club die heel wat van hem verwacht..

Ruwe diamant

Hij geldt als een van de grootste talenten die ooit in België heeft gespeeld, een ware ruwe diamant die tot ontbolstering gekomen is.
De Camargo, die deze zomer van Standard werd overgenomen, blesseerde zijn enkel op trainingskamp in Herzlake. Verdere onderzoeken moeten uitwijzen hoe erg de blessure is.
De Camargo (27) speelde 12 jaar in België alvorens hij de overstap naar Duitsland maakte. Hij tekende bij de Bundesliga-club een contract tot de zomer van 2014.

Griekenland heeft een nieuwe bondscoach en wil weer goud

Otto Rehhagel stapte na de uitschakeling op de wereldbeker in Zuid-Afrika op, maar de Grieken hebben al een nieuwe trainer.
Het gaat om de Portugees Fernando Santos. Hij volgt zijn Duitse voorganger opdat nadat die negen jaar de plak zwaaide in Griekenland en in 2004 Europees kampioen werd.
Santos werd onlangs verkozen tot coach van het decennium in Griekenland en hij haalde knappe resultaten met PAOK Saloniki. De Grieken hopen dat de bondcoach hen opnieuw naar goud in een kampioenschap kan leiden.

Sieraden bij Casper en Hobbes (Bill Watterson)

Ook in de strip van Caper en Hobbes komen sieraden voor. Zelfs een tijgertje weet dat ze kostbaar zijn…

Casper en Hobbes (originele titel Calvin and Hobbes) is een humoristische Amerikaanse stripreeks van Bill Watterson. en van 18 november 1985 tot 31 december 1995 als krantenstrip in de VS, onder het Amerikaanse systeem van syndicering. Het hoogtepunt van hun populariteit waren de avonturen van Casper en Hobbes te lezen in meer dan 2400 kranten verspreid over de hele wereld. Van de zeventien verzamelalbums van Casper en Hobbes zijn tot nu toe meer dan 23 miljoen exemplaren verkocht.

In tegenstelling tot bij veel andere strips bestaat er van Casper en Hobbes geen officiële merchandising. Dit omdat Watterson een regelrechte afkeer heeft van het commercieel bedrijf. Met uitzondering van de gepubliceerde verzamelalbums is er vrijwel geen legaal Casper-en-Hobbes-materiaal te koop. Watterson heeft ook consequent geweigerd om na de stopzetting van de strip in 1995 nog nieuwe gags te produceren.

Watterson schetst de belevenissen van een zes jaar oud, fantasierijk jongetje Casper (Calvin, genoemd naar de theoloog Johannes Calvijn) en zijn opgevuld knuffeldier, de tijger Hobbes (genoemd naar de filosoof Thomas Hobbes). Hobbes komt in Casper’s fantasie tot leven en is voor hem dan ook een levende vriend, maar voor anderen is hij gewoon een knuffel.

De strip speelt zich af in het hedendaagse Amerika, in een uithoek van een niet nader genoemde voorstad. In de meeste gags spelen Casper en Hobbes de hoofdrol, hoewel sommige uitzonderlijk ook zijn familie als onderwerp hebben. De belangrijkste thema’s zijn Caspers dagdromen, zijn vriendschap met Hobbes, zijn kleine tegenslagen, zijn opvattingen over een waaier van politieke en culturele vraagstukken en zijn omgang en relaties met zijn ouders, schoolkameraadjes, leerkrachten en andere leden van de maatschappij. Herkenbare figuren uit het echte leven komen niet voor, maar thema’s zoals ecologie of de (on-)betrouwbaarheid van opiniepeilingen komen vaak aan bod.

Chronologie

Casper en Hobbes zagen het licht toen Watterson, die een afkeer had van zijn toenmalige job in de reclamesector, zijn vrije tijd aan striptekenen — zijn ware liefde — wijdde. Hij probeerde verschillende ideeën uit, die allemaal afgewezen werden door de syndicaten waaraan hij zijn werk voorlegde. Een nevenfiguur met een knuffeltijger (het kleine broertje van de hoofdfiguur) trok echter de aandacht van United Features Syndicate, waarna Watterson een nieuwe strip begon met het jongetje als centraal personage, die echter nog steeds niet goed genoeg werd bevonden. Pas na nog enkele afwijzingen besloot Universal Press Syndicate uiteindelijk om de stripreeks te distribueren.

De eerste gag verscheen op 18 november 1985, en de reeks werd al snel een hit. Binnen het jaar was de strip te lezen in bijna 250 kranten. In april 1987, slechts zestien maanden na het debuut in de kranten, verscheen een artikel over Watterson en zijn werk in de Los Angeles Times, een van de belangrijkste Amerikaanse kranten. In 1986 en 1988 werd Watterson voor Casper en Hobbes bekroond tot ‘Outstanding Cartoonist of the year’ (striptekenaar van het jaar) door de ‘National Cartoonist Society’ (nationale vereniging van striptekenaars). Binnen korte tijd werd de strip ook wereldwijd in vertaling uitgebracht.

Gedurende twee lange periodes — van mei 1991 tot februari 1992, en nog eens van april tot december 1994 — is Watterson gestopt met het maken van nieuwe strips.

Laatste gag

De laatste gag verscheen op zondag, 31 december 1995. Ze toont Calvin en Hobbes buiten in de vers gevallen sneeuw, opgewonden en vol bewondering voor dit winterse schouwspel. “Het is een wondere wereld, Hobbes, ouwe jongen!”, roept Calvin in het laatste plaatje. “Kom mee, op ontdekking!”

Bron: wikipedia

Antwerpse ontwerpster Tine De Ruysser maakt sieraden uit bankbiljetten

De sieraden van Tine De Ruysser: gemaakt uit bankbiljetten

Sieraden en juwelen maak je niet alleen uit goud, zilver en andere edelmetalen, diamant, koper en noem maar op. Ook… bankbiljetten komen in aanmerking. We lazen volgend artikel van Werner Rommers in Het Nieuwsblad over deze opmerkelijke manier om aan je geld een andere invulling mee te geven. Wie weet brengt het je wel op ideeën om zelf ook creatief aan de slag te gaan en zelf juwelen en sieraden te ontwerpen.

Banknote jewellery

De Antwerpse ontwerpster Tine De Ruysser (34) gooit hoge ogen met haar collectie ‘Banknote Jewellery’, sieraden die bestaan uit kunstig gevouwen bankbiljetten. Handig, mocht je in de winkel plots een paar euro’s te weinig op zak hebben.

Enkele toonaangevende bladen publiceerden de afgelopen dagen foto’s van het werk van Tine De Ruysser, die op dit moment verbonden is aan het Royal College of Art in Londen. ‘Mijn eerste ontwerp dateert al van een tijdje geleden, voor een tentoonstelling die de Bank of America in Londen organiseerde. Sindsdien heb ik de smaak te pakken en is de collectie Banknote Jewellery behoorlijk uitgebreid’, zegt Tine, die ook zelf een armband van geldbriefjes draagt.

Ketting van geld
Schrik van vingervlugge dieven heeft ze niet meteen. ‘Doordat de briefjes gevouwen zijn, zie je niet meteen dat het om geld gaat, en al zeker niet of het kleine of grote biljetten zijn.’ Maar het is wel degelijk echt geld, beklemtoont ze. ‘Als je zo’n ketting uit elkaar haalt en de biljetten weer openvouwt, zal ook blijken dat het biljet nog volledig intact is. Er is niet in gesneden, noch is er lijm gebruikt.’ Kettingen van Australische dollars zijn bovendien waterbestendig ‘omdat Australië een soort plastic stof gebruikt in plaats van papier.’

Investering

Al die biljetten tikt ze in het plaatselijke wisselkantoor op de kop. ‘Ze kennen mij daar al goed omdat ik telkens weer oude geldbiljetten voor nieuwe kom inwisselen.’ Exotisch geld zoals Bhutanese ngultrum of Chinese yuan probeert ze dan weer via vrienden en kennissen te bemachtigen, die ze van ter plekke meebrengen of opsturen. ‘Want daarvan vind je in Europa meestal enkel de grote biljetten. En dat zou een te zware investering zijn.’

Niet met goud rondlopen
Kapitalistische kunst? ‘Neen, zie het meer als een kritische bedenking bij het kapitalisme en wat de recente bankencrisis ons leerde over de waarde van papieren geld.’ Daarmee verwijst De Ruysser ook naar de recente populariteit van goud, omdat veel mensen hun vertrouwen in papieren geld zwaar is aangetast. ‘Terwijl het vroeger net andersom was. Mensen wilden toen om veiligheidsredenen niet met hun goud rondlopen, waarna het papieren geld is ingevoerd.’

Gouden sieraad
En wat deze ‘banknote jewellery’ kost? Verschillende honderden euro’s, zo blijkt. ‘Dat is inderdaad meer dan de waarde van de gebruikte bankbiljetten. Maar dat lijkt me logisch’, zegt Tine De Ruysser. ‘Een gouden sieraad kost toch ook meer dan de waarde van het gebruikte goud?’

www.tinederuysser.com

‘Eddy Merckx en ik’: nieuw boek van Stefaan Van Laere wordt een juweeltje genoemd…

Inhoud:

De jeugd van auteur Stefaan Van Laere (°11 november 1963) werd gekleurd door de vele glansrijke prestaties van wielerkampioen Eddy Merckx (°17 juni 1945). In dit boek bundelt hij een aantal herinneringen aan de grootste renner aller tijden, die niet voor niets de bijnaam de ‘Kannibaal’ kreeg. Ook Eddy’ s roemruchte tegenstanders zoals Rik Van Steenbergen, Rik Van Looy, Luis Ocaña, Bernard Thévénet, Freddy Maertens, Roger De Vlaeminck en nog tal van andere wielercoryfeeën passeren de revue. De prilste van die herinneringen was de eerste Tourzege van Eddy Merckx, dertig jaar na Sylvère Maes op de dag dat de Amerikanen voet op de maan zetten.
De moeder van de schrijver groeide op in het Hagelandse dorpje Kersbeek-Miskom, aanpalend aan Merckx’ geboortedorp Meensel-Kiezegem. In dit dorp vond op het einde van de Tweede Wereldoorlog een drama van collaboratie en verzet plaats, met vele tientallen onschuldige slachtoffers tot gevolg. De naam van de familie Merckx – die de reputatie kreeg ‘zwart’ te zijn – was met dit onverkwikkelijk dossier verbonden, en de auteur legt in dit boek uit hoe de ouders van Eddy niets verweten kan worden. Integendeel zelfs, zowel vader als moeder Merckx leunden eerder aan bij het verzet en een van Eddy’s ooms kwam niet meer terug uit Bergen-Belsen, waar ook Anne Frank het leven liet.
Een absoluut hebbeding voor de wielerliefhebber! Met uniek beeldmateriaal.

Hoe bestellen:
VANUIT BELGIE:
stort € 18,95 op rekeningnummer 979-5932740-31 met vermelding ‘1 ex. Eddy Merckx’. Tot 15 juni 2010 wordt het boek u ZONDER VERZENDINGSKOSTEN gesigneerd thuis bezorgd. Nadien wordt € 2,00 extra verzendkosten aangerekend.
VANUIT NEDERLAND:
stort € 19,95 op IBAN nummer BE04 9795 9327 4031 (BIC ARSPBE22) met vermelding ‘1 ex. Eddy Merckx’. Tot 15 juni 2010 wordt het boek u ZONDER VERZENDINGSKOSTEN gesigneerd thuis bezorgd. Nadien wordt € 2,00 extra verzendkosten aangerekend.

Auteur Stefaan Van Laere over ‘Eddy Merckx en ik’

Een boek over Eddy Merckx? Nóg een boek over Eddy Merckx, hoor ik de lezer al verzuchten. Alsof er al niet genoeg inkt aan de grootste wielrenner aller tijden verspild is.

Ik kan alleen maar begrip voor deze reactie opbrengen. Inderdaad, met de boeken, video’s en dvd’s gewijd aan de loopbaan en het leven van wielrenner Eddy Merckx alleen al kan je een volledige bibliotheek vullen. Al van toen hij in 1962 Belgisch kampioen bij de nieuwelingen werd gaat er welhaast geen dag voorbij of hij staat wel ergens in een krant, tijdschrift of figureert op radio of televisie.
Op die bijna 50 jaar moet Eddy Merckx zowat de meest geïnterviewde en geportretteerde sportman ter wereld zijn. Naast zes opeenvolgende bekroningen als sportman van het jaar in België vanaf 1969, werd hij ook driemaal verkozen tot beste sporter van de wereld (1969, 1971 en 1974).
Voeg daarbij nog een Nationale Trofee voor Sportverdienste, een UCI trofee voor Beste Wielrenner van de 20ste eeuw, de verkiezing tot Beste Belgische Atleet van de Eeuw, respectievelijk een derde en vierde plaats bij de VRT- en RTBf-verkiezing van Grootste Belg en nog talloze bekroningen wereldwijd, en iedereen zal beseffen dat hij thuishoort in dat selecte lijstje van Belgen met een ruime bekendheid zoals Kuifje (Hergé), zangers Jacques Brel, Adamo, Rocco Granata en Soeur Sourire, de heilig verklaarde pater Damiaan en farmaceutisch wonder Paul Janssen. En met, meer recent, fenomenen als Arno, Helmut Lotti, Vaya con Dios en Axelle Red.

In dit boek over Eddy Merckx hoef je dan ook geen wereldschokkend nieuws over deze wielrenner te verwachten. Ik ken weinig – of zelfs geen – mensen die gedurende een zo lange periode met engelengeduld en bereidwillig de media te woord hebben gestaan. Vooreerst uiteraard tijdens zijn carrière zelf, waarbij Eddy voor, tijdens en na de koers steeds manifest in woord en beeld naar voren werd gebracht.

Maar die loopbaan eindigde in 1978, op het moment dat ik dit schrijf zowat 32 jaar geleden. Toch is Merckx in die 32 jaar, ruim langer dan de periode dat hij als wielrenner actief was, nooit uit de media geweest.

Vooreerst bleven en blijven de sportjournalisten uit binnen- en buitenland België’s meest bekende sportman vinden om zijn mening te ventileren over deze of gene koers of wielrenner.

Ik heb het altijd verbazingwekkend gevonden dat Eddy Merckx de pers al die tijd van dienst is gebleven, ook al had hij er zelf geen onmiddellijk voordeel bij. En intussen moet hem toch elke zinvolle vraag al minstens duizend keer gesteld zijn.

Uiteraard waren er ook wel onderwerpen waarover Merckx na zijn carrière kon ondervraagd worden. Toen hij een paar jaar na zijn afscheid aan de wielersport een eigen fietsenfabriek oprichtte, was dat een nieuw verhaal goed voor alweer de nodige stof. De invalshoek dat een ex-wielergrootheid een aantal van zijn vroegere ploegmaats een job in de fabriek gaf, ging erin als zoete koek.
En dan was er natuurlijk de rol van Eddy Merckx als fiere vader toen zijn zoon Axel voor het meest onwaarschijnlijke beroep koos, namelijk ook wielrenner worden. Als zoon van de allergrootste renner uit de geschiedenis weet je dat je nooit je vader zal kunnen overtreffen, maar Axel nam de moeilijkste weg.

Alternatieven als een carrière in het voetbal (waarvoor Axel net als zijn pa wel enige aanleg bleek te hebben) of een postje in de fietsenfabriek bleken het niet te kunnen halen van de lokroep van de fiets.
“Wie ben ik om hem te beletten te koersen!” sloeg Eddy Merckx de handen ten hemel, goed wetend wat zijn zoon te wachten stond.

De wielerliefhebbers smulden ervan, want opnieuw een Merckx in het peloton was een aangenaam vooruitzicht. Als Axel ook maar een fractie van de erelijst van zijn vader bijeen fietste was het allang goed.
Zelf had ik er de nodige twijfels bij, want ik wist goed hoe die sympathieke kerel van nabij door de critici zou gevolgd worden.
Axel zelf leek er zich niets van aan te trekken en bouwde een mooie carrière uit met toch enkele prachtige uitschieters zoals een nationale titel, een legendarische ritzege in de Giro voor de ogen van zijn vader waarbij hij een huiveringwekkende val maakte en een bronzen medaille op de wegrit tijdens de Olympische Spelen.
Bij die val in de achtste rit van de Giro 2000 toonde Axel zich een volleerde Merckx. In een van de gevaarlijke afdalingen kwam hij ten val door de slechte stuurmanskunsten van Jose-Enrique Gutierrez. Stijf van de adrenaline klom Axel uit de ravijn en reed terug naar de kopgroep met onder meer Di Luca en Casagrande die elkaar zaten te beloeren. Terug bij de groep demarreerde Axel en won op schitterende wijze voor de ogen van zijn vader, die te gast als wielercommentator in zijn enthousiasme de cabine bijna afbrak.

Eddy Merckx over zijn zoon:

“Axel? Die heeft meer karakter dan ik!”

Eddy Merckx is een onuitputtelijk thema. Toen ik twaalf jaar oud was, wist ik al dat ik ooit een boek over hem zou schrijven. Het hoe en het waarom zal de lezer bij het vorderen van de bladzijden duidelijk worden. Ik wilde niet het zoveelste boek met nieuwe onthullingen en invalshoeken maken, maar wel een heel persoonlijk werk waarbij ik me laat leiden door de golven van mijn herinneringen en emoties. Verwacht dus geen chronologisch overzicht, maar veeleer het spel van associaties.
Want de wielersport zit in mijn bloed, en Eddy Merckx ís de wielersport.

www.stefaanvanlaere.be

De glasjuwelen van Elisabeth Leenknegt

Al van glasjuwelen gehoord? Elisabeth Leenknegt maakt ze. Op de website www.kunstforum.be vertelt ze over zichzelf en haar passie.

Spel van kleuren en licht

“Al sinds mijn kindertijd ben ik gefascineerd door glas. Mijn grootvader, Michiel Leenknegt, hield zich bezig met het maken van glasramen, terwijl Jan Leenknegt, mijn vader, dan weer driedimensionale glassculpturen ontwerpt. Hun passie voor de materie hebben ze op een heel aanstekelijke manier op me weten over te dragen.

Het heeft me altijd al geboeid hoe je glas in zijn vloeibare vorm kon buigen, omvormen en manipuleren. Glas betekent voor mij een spel van kleur en licht. Ik herinner me goed hoe, in het atelier van mijn vader, de zon door de glasramen buitelde. Voor mij had dat iets magisch: het was als een droomwereld waarin ook de schaduwen een eigen leven gaan leiden. Al snel werd ik verliefd op glas als materiaal, hoewel ik er hele tijd niets mee gedaan heb. Maar de liefde bleef sluimeren.

Wat studies betreft heb ik eerst een jaar filosofie gestudeerd aan de Gentse Universiteit, maar het abstracte gegoochel met concepten en theorieën bleek niet echt iets voor mij te zijn. Dan heb ik de overstap naar de richting archeologie gewaagd. Een studierichting die nauwer aansloot bij mijn interesses in verschillende vormtalen en de culturen en tradities waarin ze tot stand komen. Als eindwerk maakte ik een studie over vaat- en glaswerk bij de Romeinen. Zij vonden het glasblazen uit rond vijftig voor Christus en waren de pioniers van het glasblazen. Alle technieken die nu nog gebruikt worden, werden ook al door hen toegepast. Het enige verschil is dat je nu het ganse proces veel beter kan sturen en controleren door het gebruik van geavanceerdere ovens en fijnere instrumenten.

Die studie was voor mij een verdere aanzet om zelf te experimenteren met vloeibaar glas, op dezelfde manier als de Romeinen het tweeduizend jaar eerder hadden gedaan, temeer daar ik te weten kwam dat glas de eerste kunststof was die door de mens werd uitgevonden. Glas is m.a.w. de eerste stof die tot stand kwam door het bewust manipuleren van de vier oerelementen: vuur, aarde, lucht en water. Nog steeds zijn dat de belangrijkste dimensies van de glaskunst. De invloed die deze pure, eerste tradities op mijn werk nalaten is dan ook groot.

Glasjuwelenkunst

Zoals eerder vermeld sluit mijn werk aan bij de eerste tradities van de glasblaaskunst, maar het is ook vernieuwend omdat ik de traditionele paden van de glasjuwelenkunst verlaat. Ik maak geen ronde kraaltjes, maar zie mijn glasjuwelen als sculpturen waarbij ik me vooral concentreer op de vormelijke aspecten.

Het natuurlijke en asymmetrische spelen een grote rol in mijn werk. Een strakke, bijna machinale, geometrie tref je in mijn ontwerpen niet aan. Grillige organische vormen des te meer. Ik inspireer me voornamelijk op de natuur en de veelheid aan vormen die je erin aantreft.

Een ander centraal gegeven is transparantie en licht. Deze staan voor openheid, geluk en liefde. Mijn juwelen komen het best tot hun recht in het licht. Door de verschillende en wisselende kleurschakeringen komen ze dan echt tot leven, net als de mens.

Een derde kenmerkende sleutel is kleur. Dat aspect vind je in mijn eerste collectie ‘The Life Aquatic’ terug. Met mijn juwelen wil ik ingaan tegen het kleurloze. Kleur kan gevoelens losmaken, kan ontroeren en laten lachen,

Mijn eerste echte collectie heet ‘The Life Aquatic’. Als fervent sportduikster inspireerde ik me hiervoor op de onderwaterwereld en het wonderbaarlijke gamma aan kleuren en vormen die je erin aantreft. Als je met een zaklamp onder water schijnt krijgt vissen, anemonen, micro-organismen en koralen een ‘lumineus’, bijna fluorescerend effect. Dat coloriet en die prachtige effecten tracht ik weer te geven in de armbanden en halskettingen die ik voor deze collectie ontworpen heb. Maar evenzeer zijn mijn ontwerpen een vormenstudie van wat zich onder water afspeelt. Glas is in dit geval voor mij dan ook het ultieme medium.

Mijn meest recente collectie ‘Rings and other little things’, zijn kleinere objecten zoals ringen en oorringen waarbij ik gewerkt heb met organisch geïnspireerde glasvormen gevat in handgesmeed zilver.

In mei van dit jaar lanceer ik een collectie onder de noemer ‘Les Fleurs’. De naam zegt het zelf: bloemen zijn bij deze collectie mijn grootste inspiratie. Dit wil niet zeggen dat ik romantische bloemenjuwelen ga maken. Liever laat ik mij leiden door de eigenzinnige en fascinerende vorm van kelkbladeren, stampers en meeldraden. De collectie wordt opgevat als een detailstudie van de veelheid aan vormen die je in de bloemenwereld aantreft.

Verder op het jaar heb ik een expo gepland rond een collectie die ‘Brasil o Brasil’ zal heten. Deze zomer ga ik trekken in het Braziliaanse regenwoud en daar wil ik me laten betoveren door de vormen en kleuren van de lokale fauna en flora, om er nadien een eigen interpretatie aan te geven.”