Wat vinden vrouwen van sieraden bij mannen?

Op de website www.goeievraag.nl vonden we deze poll over wat vrouwen vinden van sieraden bij mannen. We willen u de antwoorden niet onthouden.

Een man met een halsketting bijvoorbeeld. Of een oorbel.
Verwacht een vrouw dan dat zo`n man homo is?
Of ziet ze het als macho?
Vind ze het overdreven, of juist mooi of aantrekkelijk?

De vragensteller koos dit antwoord als beste:

conqie
Zelf denk ik beslist niet aan zal evt wel een homo zijn :)
Het is, net als met zoveel, een kwestie van smaak.
Zolang het niet TE opvallend is, kan ik een oorbelletje wel leuk vinden staan.
Maar hou zelf niet van opvallende sieraden, ook niet bij de mannen ;)
Zo naturel mogelijk is voor mij aantrekkelijker dan een zwaar behangen kerel met (gouden)kettingen, ringen, enorm horloge, en als er dan ook nog aantal piercings aan bungelen, of aardig wat tatoo’s , nee dan groet ik vriendelijk maar zal er niet snel verliefd op raken :)
Uitzonderingen moeten kunnen en als je eens een feest hebt in een bepaalde stijl, hippy, punk, gotic of sixties enz, kunnen sieraden the look wel fraai afmaken ;)

rieneke

een simpele ring moet kunnen. maar van die gouden kettingen met veel borsthaar er omheen gruwel ik. ik vind het al snel patserig.

Muts52

Een vrouw verwacht niet dat een man met sieraden een homo is hoor. Jaren geleden zag je het veel meer en je ziet het ook veel bij Amsterdammers-Hagenaars-Leidenaars,de stadsmensen dus.
Ik zie het niet als macho,meer als..nou kijk mij eens!
Moet je eens kijken bij de Engelse darters,die zijn vanwege de sieraden al 20 kilo zwaarder…
Mijn persoonlijke mening is…ik vind het afgrijselijk…geen gezicht!

psmans

Bij sommige mannen staat het, maar bij andere weer niet
Dat maakt niemand nog geen homo.

Danielle

Ben het met mijn bovenstaande antwoorders eens. Een ring (liefst simpel) vind ik best staan. Maar een ringetje in het oor of een ketting vind ik al snel niet mooi. Ik vind het totaal niet homoachtig, dat niet. Eerder patserig of ijdel.

SuzyQ
Zilveren medaille

Het kan mooi zijn mits goed uitgevoerd (geen grote gouden ketting waaraan bungelend het woord ‘lieffie’ tussen zacht krullend en zichtbaar grijzend borsthaar rust) en hoeft zeker niet te betekenen dat de man homo is.
Ik ben geen grote fan van een oorbel, al zijn er mannen bij wie het wonderwel past. Verder vind ik een simpele hanger aan een leren veter mooi bij een man, net als een leren armband. Eenvoud vind ik vaak mooier staan dan overdaad.

zieneres

Persoonlijk vind ik sierraden bij mannen niet mooi. Verder denk ik er niks bij. Een man moet dragen wat hij prettig / mooi vindt.

mhvdw

zelf hou ik niet van kettingen rond de hals bij een man, maar bij sommige mannen vind ik oorbellen wel leuk en een mooie ring is ook niks tegen
en nee die mannen met sieraden om hoeven geen homo te zijn wel vind ik mannen met van die gouden kettingen vaak van die machos

Cindy

Over het algemeen vind ik sieraden bij mannen niet zo aantrekkelijk. Liever geen ringen,kettingen en al helemaal geen oorbel.. Een mooi horloge daarentegen vind ik wel leuk! Staat wel stoer.
Het is gewoon een kwestie van smaken verschillen. Ik vind t vaak té macho.

josephina

Ik vind überhaupt te veel sieraden niet mooi ook niet bij een man dus ook niet bij een vrouw. Ik houd van het eenvoudige. Niet van te grote oorbellen bij een vrouw of een man. Ook niet teveel goud. Als mannen het toch dragen past het wel bij hen vind ik. Het kan dan bij een macho man horen. Iedereen moet dragen wat bij hem of haar past.

Maan van Boroda: lievelingsjuweel van Marilyn Monroe

de maan van borda: mythisch juweel met prachtige diamanten en edelstenen

We kennen allemaal het liedje van Marilyn Monroe dat zegt dat diamanten de beste vriend van een meisje zijn. Natuurlijk enerzijds een boutade, maar anderzijds toch ook weer een kern van waarheid bevattend. Want zeg nu zelf, als je als vrouw door je partner in de steek gelaten wordt zijn diamanten verwerkt in edelstenen en sieraden toch de beste troost die je kan hebben?

Accentueren van je mooie kanten

Dat filmsterren en andere diva’s van diamanten, juwelen, sieraden, zilver en goud houden, hoeft geen verbazing. Ze zijn voortdurend op zoek naar manieren om hun schoonheid in de verf te zetten, en dan zijn diamanten uiteraard ideaal. Deze schitterende edelstenen van hoogwaardige kwaliteit accentueren alle mooie eigenschappen van het gezicht en het lichaam, en zijn de perfecte accessoires bij andere juwelen en prachtige kledij en cosmetica.

Zelfs een minder opvallende vrouw wordt door diamanten mooier, zoveel is duidelijk. Want ook al ben je geen fotomodel met de ideale maten, met de juiste diamant voel je je vanbinnen mooi en dat straal je dan ook uit naar de buitenwereld.

De diva die echt van diamanten en juwelen hield

Van Marilyn Monroe wordt gezegd dat ze verzot was op diamanten verwerkt in juwelen en sieraden. In het dagelijks leven droeg ze zelden diamanten en edelstenen, maar ze was er wel verzot op. Ze hield het dragen van diamanten voor speciale gelegenheden en verschijningen in het openbaar, wat er een speciaal karakter aan gaf. ‘Diamanten zijn voor mij een soort uniform. Ik draag ze alleen als ik in de huid van de actrice en publieke figuur Marilyn Monroe kruip’, zei ze ooit. ‘Maar het is wel een schitterend uniform waar ik nooit genoeg van krijg. Diamanten zijn voor mij speciaal, en daarom wil ik ze zeker niet elke dag dragen.’

Gentlemen prefer blonde

Marilyn Monroe was ongetwijfeld de ster bij uitstek om diamanten wereldwijd en op onnavolgbare wijze te promoten. In haar film “Gentlemen Prefer Blondes” zingt ze het onvergetelijke “Diamonds are a Girl’s Best Friend”. Dit lied is in ieders geheugen gegrift en kan als de ultieme reclamesong voor de diamantsector gelden. Geruchten gaan trouwens dat de Antwerpse diamantwereld destijds Marilyn Monroe een prachtige diamant wou schenken omwille van haar verdiensten voor de sector, maar helaas stak haar plotselinge dood daar een stokje voor.

Marilyn Monroe poseerde wat graag met de Maan van Boroda

De Maan van Baroda

Tijdens de reclamecampagne voor deze film droeg Marilyn de Maan van Baroda, een diamant van mythisch kaliber met een legendarische geschiedenis. Het is waarschijnlijk de grootste diamant die een actrice ooit heeft gedragen. Voor speciale gelegenheden leende Marilyn Monroe soms juwelen van befaamde juweliershuizen, die haar wat graag ter hulp sprongen want dit was onbetaalbare publiciteit.

De oorsprong van deze magnifieke kanariegele diamant van 24.04 karaat ligt in India. Naar verluidt maakte deze uitzonderlijke edelsteen ruim vijfhonderd jaar deel uit van de schat van de maharadja’s van Boroda. Deze unieke diamant werd in 1787 naar keizerin Marie Thérèse van Oostenrijk verzonden door de Gaekwar van Boroda, maar ze stuurde hem terug wegens ‘geen interesse’. In 1860 droeg de maharadja van Boroda het juweel aan het halssnoer van Boroda en tijdens de jaren 1940 werd de diamant er weer afgehaald. In 1926 werd de steen in Los Angeles tentoongesteld en later in 1944 verkocht aan Meyer Rosenbaum die hem in bruikleen gaf aan Marilyn Monroe. Uiteindelijk werd hij op een veiling door Christie’s verkocht om opnieuw in een privécollectie te verdwijnen, waar hij nog steeds zit.

Koninklijke juwelen als statussymbool

De juwelen van de Spaanse koningin Ena, een symbool van haar status

Juwelen en sieraden hebben niet alleen hun functie als sieraad, maar ze zijn ook vaak een glorierijk symbool voor de status van een persoon, zijn rijkdom en macht. De belangrijke Europese vorstenhuizen hebben een eeuwenoude traditie om de mooiste juwelen en sieraden te laten ontwerpen naar hun persoonlijke wensen.

Juwelen als onderhandelingsmiddel

De vorsten hebben altijd geprobeerd om zoveel mogelijk politieke invloed in Europa te vergaren door middel van schitterende juwelen. Gearrangeerde huwelijken tussen prinsen en prinsessen waren een belangrijk instrument in het diplomatieke schaakspel. Koningskinderen trouwden vaak louter en alleen om staatsredenen en bij onderhandelingen werden vaak juwelen bij wijze van ‘smeermiddel’ aangeboden. Moeite noch kosten werden hierbij gespaard om het de andere partij naar de zin te maken.

Bluftactiek

Maar daar bleef het niet bij. Naast de huwelijkspolitiek maakte het vertoon van vorstelijke rijkdom deel uit van de “bluftactiek” ten opzichte van andere heersers en hun gezanten. De vorstelijke hoven van Europa waren dan ook de belangrijkste klanten en beschermheren van de edelsmeedkunstenaars uit de middeleeuwen.

Vaak waren ze gewoon in dienst van vorsten en oefenden ze hun job uit in koninklijke paleizen, waar het hen aan niets te kort kwam. Ze hadden beschikking over de mooiste diamanten, briljanten, robijnen, edelstenen en het nodige goud en zilver om hun moiste creaties te maken.

Beladen geschiedenis

Heel wat sieraden zijn dan ook rijkelijk beladen met geschiedenis. Zo behoorden sommige juwelen bijvoorbeeld tot de persoonlijke schat van de Bourgondische hertog Karel de Stoute die door zijn vijanden werden buitgemaakt tijdens de verschillende veldslagen.

De “Drake”-hanger is een befaamd juweel dat door koningin Elisabeth I van Engeland geschonken werd aan admiraal Sir Francis Drake voor zijn lucratief piratenwerk ten voordele van de Britse schatkist en zijn aandeel in de vernietiging van de Armada in 1588.

Keizerin Eugénie van Frankrijk van haar kant schonk eveneens in 1870 een hanger aan Lady Burgoyne toen die haar hielp ontsnappen naar Engeland na de val van het Tweede Keizerrijk.

Juweelkunst evolueert

De juweelkunst evolueert samen met de algemene kunststromingen. Zo kennen we typische renaissancejuwelen, sieraden uit het maniërisme, barokjuwelen, romantische kleinoden, juwelen uit de neogotiek enz.

Hierover is gelukkig heel wat materiaal te vinden. Al vanaf de 16de eeuw werden modelboeken voor juwelen door begaafde ontwerpers over het continent verkocht. Dit leidde tot een verdere verspreiding van de juweelkunst.

De juwelen die bijvoorbeeld werden gedragen aan het hof van Frans I van Frankrijk of aan het hof van keizer Karel V of van Hendrik VIII van Engeland de eerste helft van de 16de eeuw,waren nog amper van elkaar te onderscheiden.

Ook technische verworvenheden drukten hun stempel op de evolutie in de stijl, zoals het nieuwe emailwerk van Jean Toutin in de jaren 1630, of de evolutie naar de briljant slijpvorm voor diamanten vanaf het einde van de 17de eeuw. In de voorbereiding daarvan ontstonden typische juwelen of sieraden met in roosvorm geslepen diamanten.

Hoogtepunt

Hoogtepunt waren de met briljanten en edelstenen bezette juwelen van de Pruisische, Franse en Portugese hoven in de periode van het Europese absolutisme van de 18de eeuw. De behaagzucht van het Napoleontische Keizerrijk wordt geïllustreerd door talrijke juwelen die gedragen of geschonken werden door de Franse keizer. Uiterst verfijnde parures en diademen in gekleurde halfedelstenen geven een beeld van het mondaine leven in deze woelige politieke periode.

Hermitage Amsterdam geopend

St.-Petersburg, Maskeradekostuum van tsarina Alexandra Fjodorovna als tsarina Maria Iljinitsjna, 1903, goudbrokaat, zilverdraad, pailletten, imitatieparels, stras, glas; kroon van goudbrokaat, imitatieparels; zeemleren schoenen met brokaat, zilverdraad, pailletten, glas. Fotografie: Herman van Heusden en Ruud van der Neut

De Hermitage Amsterdam opent op zaterdag 20 juni om 10.00 uur ’s morgens in het geheel verbouwde en gerenoveerde Amstelhof haar deuren voor het publiek. Het 17de-eeuwse ‘landmark’ aan de Amstel veranderde tussen juni 2007 en juni 2009 van een verpleeghuis in een spectaculair multifunctioneel museum met tentoonstellingszalen, café-restaurant, winkels, studiecentrum, auditorium en Hermitage voor Kinderen.

Russisch hof

De Hermitage Amsterdam opent met de tentoonstelling ‘Aan het Russische hof. Paleis en protocol in de 19de eeuw’ die met ruim 1800 objecten van het moedermuseum in St.-Petersburg een van de grootste tentoonstellingen ooit in Nederland belooft te worden.

De Hermitage Amsterdam viert de opening groots op de laatste dag van het voorjaar met het Witte Nacht Festival, waarop het museum 31 uur lang aaneen geopend is voor het publiek. De hele dag, avond én nacht van 20/21 juni vinden tal van feestelijke activiteiten en concerten plaats in het gebouw, in de binnentuin en langs de Amstel.

De juwelen van de tsaren

De tentoonstelling, te zien van 20 juni 2009 tot en met 31 januari 2010, speelt zich af in een eeuw van zes tsaren. De eerste is de minder bekende Paul I, de zoon van Catharina de Grote, de laatste Nicolaas II, de tragische laatste tsaar van Rusland.

Het was een tijd met een zeer rijk hofleven, en dat staat in de tentoonstelling centraal: het uitvoerige hofprotocol, de feestelijke bals, de fantastische japonnen, de luister van de oogverblindende juwelen en sieraden zoals de tiara’s, diademen, halskettingen, colliers, ringen, oorbellen armbanden,….

Protocol

Onder het reusachtige aantal objecten bevinden zich honderden baljurken, schilderijen van Winterhalter en Repin, unieke meubels (waaronder de beroemde Romanov-troon), indrukwekkende juwelen (van onder anderen Fabergé), kostbare en omvangrijke serviezen en de vleugel van de laatste tsarina. Eén tentoonstellingsvleugel van de Hermitage Amsterdam is gewijd aan het officiële protocol met zijn publieke demonstratie van macht en weelde, de andere vertelt over de grandioze diners, feesten en themabals die de tsaren gaven in de Hermitage.

De tentoonstelling wordt spectaculair ingericht door Merkx+Girod Architecten, bekend van onder meer de Meesterwerkenpresentatie van het Rijksmuseum Amsterdam en de Marokko-tentoonstelling in De Nieuwe Kerk.

Uitgangspunt van het ontwerp zijn de twee beroemdste staatsievertrekken van het Winterpaleis: de Nicolaaszaal en de Sint-Joriszaal. De decoraties van die zalen komen in geabstraheerde vorm terug in de twee grote tentoonstellingszalen van de Hermitage Amsterdam. De tentoonstelling geeft aldus een goed beeld van hoe destijds de tsaren en hun familie leefden en hoe ze die luxe uitstraalden aan de hand van hun kledij, juwelen en sieraden. Voor de liefhebber absoluut niet te midden!

Interactief

De publieksbegeleiding in de tentoonstelling is zeer gevarieerd. Naast de traditionele beteksting en de audiotour zijn er verschillende interactieve computerprogramma’s die verdieping aanbieden bij de basisinformatie. Opvallende toevoeging is de projectie van beelden uit de film Russian Ark van de Russische regisseur Alexander Sokurov, die helemaal in de Russische Hermitage speelt. Ze zullen samen met muziek en ronddraaiende vitrines bijdragen aan de indruk dat zich in de Hermitage Amsterdam een negentiende-eeuws bal afspeelt.

Sieraden en het Debutantenbal

Destijds keken de edeldames al reikhalzend uit naar hun achttiende verjaardag, vooral in Groot-Brittannië. Want op die leeftijd werden ze voorgesteld aan de Queen, dit bij de start van de zogenaamde “Season’s Balls”. De meisjes kregen die avond het koosnaampje “Debutanten” mee. Vijftien jaar geleden werd in Parijs deze mooie traditie in ere hersteld. De edele dames dragen die avond hun mooiste juwelen en sieraden.

La Belle Epoque

In Frankrijk nam men in de glorietijd van La Belle Epoque (op het einde van de 19de eeuw) de Britse gewoonte over, maar de Tweede Wereldoorlog gooide roet in het eten.

Vele jaren werd het Debutantenbal niet meer gehouden, en nostalgische meisjes van stand hoorden met enige afgunst hun moeder of grootmoeder vertellen over die glorieuze avond vol mooie jurken, prachtige juwelen en sieraden in goud, zilver met diamanten, dineren en sierlijk dansen. Maar het was de algemene gedachte dat dit gebruik voorgoed naar de stoffige archieven verwezen was.

Tot in 1991 het Franse p.r.-bureau Ophélie Renouard de ambitie had om deze Britse traditie nieuw leven in te blazen. Het streefdoel was niet minder dan er hét sociale en modegebeuren van het jaar in Parijs van te maken, en in september van dat jaar was het eerste Debutantenbal nieuwe stijl een feit.

Koning Louis XV

De zoektocht naar een geschikte locatie leidde Ophélie Renouard algauw naar het Crillon Hotel, uitkijkend op de Place de la Concorde in de Franse Lichtstad. Opgericht door niemand minder dan Koning Louis XV in 1758, behoort dit hotel tot een van de absolute architecturale meesterwerken van zijn tijd.

De befaamde architect Jacques-Ange Gabriel leverde met dit hotel een knap staaltje werk af dat ook in de 21ste eeuw nog steeds bewondering oogst. Het vroegere landhuis, dat pas later hotel werd, behoorde lange tijd toe tot de adellijke familie Crillon.

Prinsessen & haute couture

Het Debutantenbal start elk jaar met een Haute Couture catwalk, waarbij dedames dienst doen als model. Nadien volgt een diner voor het goede doel en een bal.
Opmerkelijke deelnemers de vorige jaren waren onder meer prinses Fawzia Latifa (Egypte), prinses Lorenza (Liechtenstein) en prinsessen Caroline Murat en Sarah Poniatowska.

Juwelenhuis Mikimoto

Voor de zoveelste keer was het befaamde juwelenhuis Mikimoto peter van het bal. Alle “debutantes” droegen opnieuw sieraden van dit huis. Zeven meisjes kregen de eer een diadeem te dragen.De meisjes (allemaal tussen de 16 en 19 jaar oud) waren afkomstig uit twaalf landen: België, Duitsland, Oostenrijk, Amerika, Frankrijk, Griekenland, Italië, Japan, Koeweit, Groot-Brittannië, Rusland en Turkije.Allemaal droegen ze een creatie van een beroemd ontwerper, zoals Vivienne Westwood, Bruce Oldfield, Niel Cunningham, Valentino, Versace, Maurizio Galante, Rifat Ozbek en Oscar de la Renta.

Achterachterkleinkind van de keizer

De Amerikaanse debutante Lauren Bush (een nichtje van de voormalige president) had zich bij een van de vorige gelegenheden laten kleden door Christian Dior. De Florentijnse Prinses Irina Strozzi volgde de voetsporen van haar zus Natalia, die in 1995 al aan het bal deelnam. Prinses Xenia Troubetzkoi toonde zich trots op haar Russische afkomst, maar verkoos toch om het huis Pierre Balmain te vertegenwoordigen. Prinses Lulu Mubarak Al-Sabah (Koeweit) deed een beroep op het talent van modeontwerper Pierre Cardin. Prinses Victoria Louise van Pruisen is het achterachterkleinkind van Keizer Willem II.

Oogverblindende tiara’s

Koninklijke tiara's, het ultieme symbool van de opperste macht

Koninklijke tiara’s blijven tot onze verbeelding spreken. Ze zijn het ultieme zinnebeeld van de opperste macht, en doen ons wegdromen van de luxe van de vorsten. Doorgaans zijn ze gemaakt uit de duurste edelmetalen zoals goud, zilver en platina en afgewerkt met diamanten, juwelen en sieraden door de allerbeste edelsmeden van hun tijd.

Een legendarische en wellicht nooit meer te evenaren tentoonstelling van Koninklijke tiara’s vond plaats in 2002 in het National Museum of Art and Design in Londen, waar vele duizenden toeschouwers zich kwamen vergapen aan Koninklijke juwelen afkomstig uit de private verzamelingen van de Windsors en de Britse aristocratie.

Vele van deze kostbare stukken hadden nooit de private kluizen van de royals verlaten en werden eenmalig getoond om hulde te brengen aan Koningin Elizabeth II, die bij haar huwelijk trouwens zelf een van de meest opmerkelijke tiara’s uit de geschiedenis droeg.

Oogverblindend

Voor de toeschouwers, die zeven jaar later nog altijd met woorden van lof over de tentoonstelling spreken, was de tocht langs de vele prachtige Koninklijke juwelen in het museum letterlijk een oogverblindende gebeurtenis.

Broederlijk naast elkaar werden tiara’s uit de 18^de eeuw getoond, samen met recente topcreaties van topontwerpers als Cartier en Fabergé, en ook werk van opkomende sterren aan het fonkelende juwelenfirmament zoals Viviane Westwood.

Om het geheel nog indrukwekkender te maken, werden de tiara’s geflankeerd door niet minder dan 100.000 edelstenen en sierafen die door het hele museum werden tentoongesteld.

Uniek

De curator van de tentoonstelling, de wereldwijd erkende expert op het vlak van juwelen Geoffrey Mum, omschreef zelf met enige trilling in de stem de exhibitie als volgt: “Ik betwijfel of er nog ooit een juwelententoonstelling zal gehouden worden die zoveel Koninklijke en historische tiara’s samenbrengt.”

Geoffrey Mum is een man die weet waarover hij praat. Naar aanleiding van de tentoonstelling schreef hij een tot een internationaal standaardwerk uitgegroeid boek, waarin hij de onweerstaanbare aantrekkingskracht van tiara’s op vrouwen beschreef.

Destijds was een tiara’ hét symbool bij uitstek van de aristocratische status, nu is dit royale juweel aan een heropleving toe. Zo dragen ook popsterren als Madonna en modellen op de catwalk steeds vaker juwelen.

Perzisch

Het woord ‘tiara’ is overigens afgeleid van het Perzische woord voor de ornamenten die de Perzische vorsten op hun hoofd droegen, en staat nu voor al die hoofdsieraden van uiteenlopende aarde.

Zo onder meer ook voor diademen (een term die aan Dionysus wordt toeschreven) en de kokoshnik, gebaseerd op een traditionele Russische haarstijl waarbij het haar hoog werd opgestoken en versierd.

Ook kreeg de tiara in de geschiedenis van de koningshuizen een belangrijke sociale functie mee als een krachtig symbool voor het huwelijk van een koninklijke bruid.

Triomf van de liefde

Over de eeuwen heen werd de tiara het symbool bij uitstek van de triomf van de liefde. Dit koninklijk hoofdjuweel werd bezet met schitterende diamanten en vormt in vele gevallen het ultieme sluitstuk van romantische, maar soms ook dramatische liefdesgeschiedenissen.

Er zijn weinig gebruiken even symbolisch als het kronen van het hoofd van een bruid op haar huwelijksdag. Dit hoofddeksel verwijst naar het verlies van de onschuld, maar vooral ook naar de overwinning van de oprechte liefde.

Deze traditie gaat duizenden jaren terug en is in de huwelijksceremonie bij talrijke culturen terug te vinden. In Engeland vond het gebruik al in de 15^de eeuw ingang. Aanvankelijk nog als voorrecht bij de adellijke families, maar algauw imiteerden ook de lagere klassen dit gebruik met diademen in metaal.

Juwelen en sieraden bij de Romeinen

Ook de Romeinen droegen juwelen, vaak als teken van macht en welstand

Doorheen de geschiedenis heeft de mens altijd al juwelen en sieraden gedragen. Bij zowel de Grieken als de Romeinen droegen vrouwen en mannen ze als een symbool van hun rijkdom en als een teken van macht.

Juwelen en sieraden voor mannen

Een Romeinse man van aanzien droeg alleen een zegelring. Hiermee kon hij zijn brieven verzegelen, en de afbeelding kon hij zelf vrij kiezen.
Caesar bijvoorbeeld droeg een ring met de gewapende Venus, Augustus eerst een ring met een sfinx, laten met de buste van Alexander de Grote en uiteindelijk een ring met zichzelf erop. Pas in de keizertijd begonnen de Romeinen meer dan alleen een ring te dragen.

Versierd met edelstenen

Deze ringen hadden doorgaans een grote waarde doordat er allerlei edelstenen in verwerkt waren. De ringen werden gemaakt van goud, zilver, lood, zink of brons. Senatoren droegen lange tijd alleen een ijzeren ring ten teken van hun hoge rang. Wie de ring zag, wist meteen dat hij met een senator te maken had en dat hij zijn respect voor deze hoge functie moest tonen.
Vaak geloofden de mensen dat een ring een magische kracht had, vooral als de ring een edelsteen bevatte. De ring werd dan een talisman.

Juwelen en sieraden voor vrouwen

Vrouwen droegen ook ringen, maar deze ringen waren doorgaans verfijnder en eleganter afgewerkt dan die van de mannen. Verder droegen Romeinse vrouwen graag prachtige sierspelden, haarspelden, haarbanden, diademen met diamanten en edelstenen, armbanden, oorbellen, halssnoeren, halskettingen en enkelbandjes.
Romeinse sieraden en juwelen waren vaak geïnspireerd door Griekse en Etruskische voorbeelden, maar werden doorgaans zwaarder, luxueuzer en duurder gemaakt. Aldus zetten de Romeinse edelsmeden een oude traditie verder en gaven er een nieuw elan aan.

Juwelen en sieraden voor kinderen

Ook de Romeinse kinderen kregen juwelen en sieraden. Ze droegen bij de toga een zogenaamde bulla, een amulet aan een halsketting. Dit kreeg een kind bij de ceremonie enkele dagen na de geboorte waarbij het in aanwezigheid van de ouders en een hoogwaardigheidsbekleder zijn of haar neem kreeg.

Armbanden

Armbanden werden rond zowel de pols, de bovenarm als rond de enkel gedragen. Ze bestonden uit een eenvoudige platte cirkel uit brons, goud of zilver.
Soms was de cirkel onderbroken, en vaak werden sieraden in een armband geplaatst om er meer uitstraling aan te geven. Mannen droegen zelden armbanden.
Ook aan kettingen hechtten Romeinen zeer veel belang. Ze waren van oordeel ook dat sommige kettingen magisch krachten hadden die de drager beschermden tegen allerlei kwalijke ziektes of tegenslagen. Algauw ontstond in dit soort kettingen dan ook een bloeiende handel.

Eén ons goud

In het begin van de Republiek gold een wet die vrouwen verbood meer dan één ons goud te bezitten. In de senaat werd fel geredetwist of deze als oubollig beschouwde wet moest afgeschaft worden.
Seneca was van oordeel dat vrouwen hun vermogen met zich mochten meedragen, en dit voornamelijk aan de oren. Romeinse vrouwen hadden dan ook meerdere hangers in hun oren. De wet werd dan ook snel afgeschaft, wat andermaal een boost aan de Romeinse edelsmeedkunst gaf.

Koninklijke juwelen

Koninklijke juwelen

Door de eeuwen heen werden koninginnen en edeldames door hun echtgenoten en minnaars bedacht met de prachtigste juwelen, sieraden en diamanten.

In het befaamde Museum d’Histoire Naturelle van Parijs was de wellicht grootste tentoonstelling van koninklijke edelstenen in Frankrijk ooit getoond. Pronkstuk van de exhibitie was een speciale ruimte met daarin een selectie uit vooraanstaande Europese en Amerikaanse musea en een aantal privé-collecties.
De juwelen vormen een uitgelezen selectie van de allermooiste edelstenen van zowel Indische maharajas, de koningshuizen van Frankrijk, Portugal, Oostenrijk en Saksen als de private collectie van de befaamde Libanese collectioneur Robert Mouawad en de diamanten van Elizabeth Taylor en Audrey Hepburn.
Niet alleen stelde zich het probleem deze schatten tijdelijk van de eigenaars te mogen ontlenen, maar vooral ook om de prachtige diamanten te verzekeren. Want het prijskaartje van de tentoongestelde diamanten is letterlijk en figuurlijk onbetaalbaar. Samen vormen ze een collectie van duizenden stukken, die een oogverblindend panorama vormen dat meer dan duizend jaar geschiedenis vertelt.

Napoleon

Een absoluut pronkstuk vormt de collectie van Keizerin Marie-Louise van Oostenrijk, haar aangeboden door Napoleon I. Een collier met niet minder dan 47 diamanten was een van de huwelijksgeschenken die ze van de Franse keizer kreeg. In haar collectie vinden we onder meer ook twee halssnoeren met opaal en diamanten terug. Na haar dood in 1847 werden de juwelen onder haar neven verdeeld. Het halssnoer met opaal ging over in de handen van de Groot-Hertog van Toscane, en de meeste van de juwelen werden bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog door het befaamde Huis Van Cleef verkocht.
Uit Indië is de Nassak afkomstig, een legendarisch juweel dat gebruikt werd om een standbeeld in een hindoetempel te versieren. De Nassak is momenteel eigendom van de Libanese verzamelaar Mouawad.
August, Kroonprins van Saksen en Koning van Polen, was een van de meest vooraanstaande soevereine vorsten uit de 18de eeuw. Uit zijn nalatenschap is een met diamanten beklede epaulette van een van zijn statiekostuums afkomstig.

Portugese Kroon

Voor het eerst liet Portugal de volledige collectie diamanten van de Portugese Kroon de landsgrenzen overschrijden. De Portugese Kroon verzamelde over de eeuwen heen tal van diamanten uit de Braziliaanse wouden. De koninklijke Portugese schatten zijn sinds de 17de eeuw nagenoeg intact gebleven. Opvallend is het Gulden Vlies, een schitterend juweel uit 1790 dat nog steeds tot het Portugese erfgoed behoort.
Koningin Maria-Pia, echtgenote van Koning Lodewijk I, gebruikte in 1860 een aanzienlijke reeks edelstenen uit het koninklijk erfgoed voor de creatie van een schitterend sieraad. Samengesteld uit een diadeem en een collier, is het geheel afgezet met tientallen oogverblindende gele en witte diamanten. Haar schoondochter Amélie, de laatste regerende koningin van Portugal, verkoos eenvoudige juwelen en droeg vaak enkel het diadeem in een eenvoudige versie.

Kardinaal Mazarin

kardinaal_mazarin

Opmerkelijk is de collectie van Kardinaal Mazarin, die bij zijn overlijden op 9 maart 1661 niet alleen miljoenen boeken maar ook een van de mooiste collecties edelstenen van zijn tijd naliet. In die collectie bevonden zich onder meer 16 van de allermooiste diamanten afkomstig van Zonnekoning Lodewijk XIV, waaronder de Sancy (niet minder dan 53 karaat).
De collectie werd bekend als de ‘mazarins’ en werd later ten tijde van de Franse Revolutie grotendeels verkocht om het Republikeinse Leger te bewapenen. Een van de paradepaardjes is de diamanten broche van Keizerin Eugénie, normaal enkel in het Louvre te bezichtigen. Van de echtgenote van Keizer Napoleon III, die een grote voorliefde voor juwelen had, worden bij wijze van primeur nog een geknoopte broche en een bladvormige broche met diamanten tentoongesteld.

Eveneens uit het Louvre is de Hortensia afkomstig, een van de allermooiste roze diamanten ter wereld. De dochter van Keizerin Joséphine leende haar naam aan deze edelsteen die door Louis XIV werd aangekocht. De diamant werd in meerdere juwelen verwerkt tot Keizerin Eugénie het pronkstuk verwerkte in een kam die ze vaak in haar opgestoken haar stak. Het was haar echtgenoot Keizer Napoleon III die de diamant de naam van zijn moeder gaf.

Koningin Maria de Medicis, echtgenote van Henri IV, wijdde haar leven aan diamanten. Ze was verzot op schitterende diamanten als de Grand Sancy (53 karaat) en de Beau Sancy (40 karaat), maar enkel de Beau Sancy had ze in haar bezit. De rest van haar leven zou ze vruchteloos proberen ook de Grand Sancy te verwerven. Het is voor het eerst dat beide juwelen samengebracht worden.

Catharina de Grote

Catharine De Grote

In Summerset House (Londen) loopt eveneens een tentoonstelling van de schatten van Catharina II van Rusland, beter bekend als Catharina de Grote. Ze huwde in 1744 met tsaar Peter III en hield al van kindsbeen erg van juwelen.
Een snuifdoos stelt haar kleinkinderen Alexander en Constantin voor. De keizerin had deze snuifdoos steeds op zak, net als een portret van haar echtgenoot. Tot haar eigendom behoorde eveneens een herdenkingsring uit Duitsland, ooit toebehorend aan Frederica van Württemberg, moeder van Keizerin Maria Feodorovna.

Sieraden door de eeuwen heen

Door onze hele geschiedenis heen hebben mensen altijd al mooie voorwerpen, gesteente en beenderen van dieren verzameld om ze al dan niet te bewerken en als sierobject ter verfraaiing van het eigen lichaam en kledij bij te houden. Aanvankelijk deden ze dit enkel voor zichzelf, maar algauw ontstonden de eerste vormen van aanvankelijk ruilhandel en later een ware commerciële handel in de inkoop en verkoop van juwelen en sieraden.

Er zijn meer gebieden dan ooit ter wereld waar edelstenen op al dan niet commerciële basis worden ontgonnen en je vindt er op de markt steeds nieuwe. Ook kent de fantasie en scheppingskracht van de ontwerpers geen grenzen, met als resultaat telkens weer nieuwe oogverblindende creaties, de ene al gedurfder dan de andere.
Toch blijft ondanks alle vooruitgang en nieuwe technieken één ding hetzelfde, en dat is de onvervalste aantrekkingskracht van edelstenen. De duurzaamheid, schoonheid en zeldzaamheid blijven de troeven waarmee sieraden al die eeuwenlang mee uitpakken.

Functioneel

Nu zijn sieraden vooral van esthetisch belang, maar aanvankelijk hadden ze in eerste instantie een functionele waarde. Neem het voorbeeld van de bijl uit obsidiaan uit het stenen tijdperk, die vooral een praktisch nut had. Al in deze periode waren mensen bewust op zoek naar edelstenen en ontwikkelden ze de eerste, zij het nog primitieve gereedschappen om deze kostbare materialen op te delven.
Door de eeuwen heen zijn mensen sieraden en juwelen ook gaan gebruiken als geschenken met een zeker prestige, en omdat ze gemakkelijk konden uitgewisseld worden waren ze de eerste voorloper van geld.

Zeldzaam

Helaas hebben we maar weinig juwelen en sieraden van voor de 18de eeuw meer teruggevonden. Een van de gelukkige uitzonderingen zijn de vondsten van juwelen en sieraden uit het oude Egypte. Uit deze periode werd nog heel wat goud bezet met edelstenen als carneool en turkoois ontdekt in graven van farao’s.
De Egyptische goudsmeden waren ware artiesten met een vaardige hand en een goede kennis van de materialen. Ze wisten hoe ze goud moesten zuiveren en konden edelstenen slijpen, vermoedelijk met kwartszand.

Middeleeuwen

Tijdens de middeleeuwen werd de kunst van het slijpen van edelstenen en vervaardigen van juwelen verder verfijnd. De ontdekking van Amerika in de 15de eeuw bracht de Europese handelaars in contact met tot dan toe nog onbekende edelstenen uit de vier windstreken.
Er ontstond tevens een nieuwe groep van welstellende burgers, die naast de in aantal beperkte adel en royals geïnteresseerd raakte in juwelen en sieraden om de luister van hun positie letterlijk te laten uitstralen. Diamanten raakten in de mode en werden democratischer.

Nu investeren!

Recent valt een omgekeerd fenomeen te noteren. Door de toenemende vraag dreigt een schaarste aan juwelen en edelstenen, wat een prijsstijging tot gevolg zou kunnen hebben en het dubbel interessant maakt om te investeren in de aankoop en de verkoop van juwelen en sieraden.

Een oud Indisch sieraad

De aantrekkingskracht van edelstenen, sieraden en juwelen

Edelstenen en juwelen hebben door hun fascinerend spel tussen kleuren, materiaal en lichtspel de mens altijd aangetrokken. Edelstenen zijn bovendien zeldzaam, maar hebben ook een uitzonderlijke hardheid en duurzaamheid. Voeg er nog het menselijk vernuft aan toe, en je bekomt juwelen en sieraden van een uitzonderlijke pracht die, zeker in oude culturen, niet zelden geassocieerd werden met bovennatuurlijke krachten, mythische en goddelijke gaven.

In de natuur komen ruim 3000 intussen ontdekte en gerangschikte mineralen voor, waarvan hooguit een vijftigtal de benaming edelsteen verdienen. Het aantal schommelt en groeit verder aan naarmate nieuwe materialen ontdekt worden.

Een mineraal beschouwen we als een edelsteen als het er aantrekkelijk uitziet, maar vooral ook over een mooie kleur beschikt. Een edelsteen moet bovendien ook duurzaam zijn, en dus hard en stevig genoeg om niet beschadigd te raken bij voortdurend gebruik of dragen. Ook draagt de zeldzaamheid van de steen ertoe bij om tot de edelstenen gerekend te kunnen worden.
De top vijf van waardevolle edelstenen wordt ingenomen door de stersaffier, de zoetwaterparel, de diamant, de robijn en de smaragd.

Leer van de edelstenen

Wetenschappers zijn al eeuwenlang uitermate door edelstenen gefascineerd. Gemmologen (edelsteendeskundigen) bestuderen nauwkeurig elke steen afzonderlijk, dit van de ruwe vorm tot de geslepen en gepolijste vorm om zo te kijken welke structurele en atomische veranderingen edelstenen bij hun bewerking tot juweel ondergaan om hieruit lessen te trekken.
Edelstenen en hun afgeleide vormen zoals juwelen en sieraden, hebben door de eeuwen heen altijd al een belangrijke symbolische functie gehad. Ze waren het uiterlijke kenmerk van vorsten, edelen en vertegenwoordigers van de verschillende godsdiensten. Van opzichtige kronen tot dure gewaden, overal vond en vind je juwelen die wel lijken uit te schreeuwen hoe rijk en belangrijk hun drager is.
Toch zijn juwelen en antieke sieraden niet enkel weggelegd voor de welstellende burgers en de elite. Heel wat mensen beleven plezier aan het verzamelen van edelstenen. Ook wie zich geen duurdere stenen kan veroorloven, is doorgaans toch wel in de mogelijkheid om enkele mineralen te vergaren, die weliswaar niet de kwaliteit van edelstenen hebben maar toch een zekere elegantie en tijdloze schoonheid uitstralen. Zelfs de aanleg een bescheiden collectie met pakweg barnsteen kan erg stimulerend werken.

Mineralen

De meeste edelstenen zijn mineralen, of in de natuur voorkomende, anorganische materialen met een constante chemische samenstelling en een regelmatige inwendige structuur. Vrijwel alle stenen met een minerale oorsprong beginnen hun bestaan in een kristallijne oorsprong, ingebed in een moedergesteente dat bekend staat onder de term ‘matrix’. In dit stadium is de steen nog ruw, maar veel natuurlijke kristallen zien er op zichzelf aantrekkelijk genoeg om de verzamelaar te kunnen bekoren.

Slechts enkele edelstenen zoals barnsteen en parels zijn afkomstig van dieren of planten. Ze worden gerangschikt onder de organische edelstenen. Ze ontstaan uit schelpdieren (die parels produceren), poliepen (waarvan het skelet als koraal overblijft) of uit de fossiele hars van bomen (die barnsteen vormt). Ivoor, schelpen en git zijn ook organische materialen. Ze zijn echter geen echte stenen en hebben niet dezelfde duurzaamheid van de minerale edelstenen.
Tenslotte hebben we ook nog de synthetische edelstenen; deze hebben dezelfde fysische eigenschappen als de natuurlijke edelstenen, maar ze worden door de mens in laboratoria gemaakt.

Ook worden vaak imitaties gemaakt van edelstenen. Hiervoor worden minder waardevolle materialen zoals glas of composietstenen gebruikt.

Goud, zilver en platina rangschikken we onder de edele metalen. Ze zijn dus geen edelstenen, maar het zijn natuurlijk wel gemakkelijk te bewerken, aantrekkelijke materialen om edelstenen in te plaatsen.